Laralittlescissors

Herkese Merhaba,

@laralittlescissors hesabını biliyor musunuz? Benim kardeşten öte bir arkadaşımın ablası, Damla’nın ikincil sosyal medya hesabı. Kızı Lara ile www.minikmakas.com Sitesi’nin de sahipleri kendileri. Yazmaya başlamadan önce daha yakından tanımanız adına Damla Abla’nın, sitede kendilerini tanıtan yazılarından alıntılayarak sizinle paylaşıyorum: 

“Tam zamanlı bir işte çalışan bir anneyle tam zamanlı okula giden 6 yaşındaki kızı Lara el işlerini çok seviyorlar. Vakit az olsa da üretecek birşeyler buluyorlar hep.

İki senedir hayatlarına bir dikiş makinasının girmesiyle kendilerini hepten büyülü bir el işi ve dikiş dünyasına kaptırdılar.” 

Damla Abla’nın eşi İtalyan. İtalya’da yaşıyorlar. Eşi o zamanlar Belçika’da şantiyede çalışıyordu yoğun olarak. Bu durum devam ediyorsa eğer muhtemelen bu hesabın açılmasına vesile olan anne-kız saadeti de hep bundan. İstanbul’a kardeşinin düğünü için geldiklerinde 2 kelime İngilizcemle Damla Abla’nın eşiyle sohbet edebilmek için kendimi nasıl paraladığımı hatırlıyorum. İşte bu da daha önceden yazdığım üzere dünya insanı olmanın önemini yine ortaya koyuyor.  

Damla Abla’nın yaptığı çantaların hepsinde sevgi ve emek var. Hepsi ayrı özgün… Ve hepsinde sanki bir adanmışlık, Lara’ya ithaf var. Hal böyle olunca Damla Abla’ya mesaj attım:

– Damla Abla hep anne-kız ilişkisi içinde çantalarınızı yapıyorsunuz ama baba-kız ilişkisi de çok kıymetli. Ve bizim, yani benim, kızımla olan paylaşımlarımız çok kısıtlı. Benim gibi durumda olan ve kızından kendi isteği dışında ayrı kalan bir sürü baba var. Acaba bir konsept de öyle mi tasarlasanız? “Baba-kız”lar için…

Tabii ki Damla Abla bütün mütevaziliği ve nezaketiyle beni yanıtladı:

 – Harika bir fikir bu!!! İlk fırsatta bunu yapalım.

Bu mesajından kısa bir süre sonra; yukarıdaki görsellerle şu mesajını gönderdi bana:

– …cığım çantanız hazır. Annem İtalya’ya bizi ziyarete geliyor. İstanbul’a döndüğünde kendisine uğrayıp, teslim alabilir misin? 

Bilemezsiniz o an nasıl hissettiğimi? İçimde ne fırtınalar koptuğunu? Nasıl duygulandığımı? Damla Abla’nın, beni kırmayarak, düşüncelerimi ciddiye alması bir yana; benim ve kızım için, bu ricama istinaden bize özel bir çanta tasarlaması, bize kıymet vermesi… Zaman durdu o an. Yine o kaskatı kesildiğim anlardan birini yaşadım.

Hele ki çanta görsellerine baktığımda daha da duygulandım. Bir anda özümseyip, kendi hikayemi kurguladım üzerine. Çantanın içinde bir kalp… İşte o benim içimde kızım için atan kalp. Çantanın ön yüzünde ise; gerçek hayatta olduğu gibi keyifle omuzlarımda taşıdığım kızımla ben… Berra’nın elinde pembe bir balon. Onun masumiyetini simgeliyor bence. Damla Abla yine nezaket gösterip, beni incecik çizmiş. Belime falan baktım, yarım dünya halimden eser yok. Bildiğiniz manken gibiyim… Heyyyooo… Ve çantanın arka yüzünde ise çok şık bir şekilde kızımın ismi işlenmiş. Tarifi yok hislerimin. Bana göre bu kadar güzel ifade edilebilir hissettiklerim. Bu kadar içselleştiremezdim bir hediyeyi. Bazı şeylerin karşılığı olmuyor maalesef hayatta. Bu da onlardan biri işte.  

Kızım büyüdüğünde ona şu yazacağım satırları söyleyeceğim:

“Canım Kızım,

Seni çok seviyorum. Şimdi sana yazacaklarımı lütfen içine sindirerek oku. Burada yazan ifadelerin derinliğini anlamana yaşın yetmediğinde seneye bir daha okuyarak, anlamayı dene. Sonraki sene bir daha… Anlayana kadar okumaktan vazgeçme lütfen. 

Hayat bize hiç adil davranmadı. Kendi adıma; gelişimin ve büyüdüğün zaman boyunca yanında olamamak zaten yeterince yıpratıcı ve yıkıcıydı. Senin gelişimini kaçırmamın yanına ayrı kalmamıza önayak olan durumların yine sebep olduğu yaşadığım diğer kayıpları da kattığında; sana bazı üzüntüleri hissettirmemek için çok fazlasıyla çaba sarfettiğimi bilmeni isterim. Bizim hikayemizde üzücü olan çok detay var. Ama en önemlisi; birbirimize duyduğumuz özlemimizi ve az görüşmemizi sadece yakın çevreme değil, diğer ülkelerde yaşayan sevdiklerimize de ifade edebilmiş olmanın mutluluğu. Bize kıymet veren herkesin yüreğinde bir parça kor ateş bizim ayrılığımız. Sevgili kızım, çevremizdeki sevenlerimizin bize olan ilgisi ne kadar da güzel. Mesela şu elindeki çanta; İtalya’da yaşayan, bizim hikayemize kısmen hakim ama seninle yüzyüze tanışmamış bir arkadaşımın ve onun kızının kendi el emekleriyle yaptığı hediyesi. Dünyada bundan daha değerli bir çanta olabilir mi?

Umarım benim hayatıma dokunan, yüzüme gülümseme konduran dostlarım gibi; senin de hayatına dokunan dostların olur. Bu çantayı keyifle ve geçmiş günlerdeki kayıplarımızın bilinciyle kullanman dileklerimle…

Seni Çok Seven,

Baban”

Sevgiyle Kalın Ve Hep Gülümseyin…

 

Published in Genel
1 Yorum
  1. Ama çanta çoook güzel😊Gerçekten ellerine, fikrine sağlık yaratıcı anne ile kızın👏Elbette senin de👏Çünkü fikir babası sensin. Harika bir fikir vermişsin onlara ve eminim bundan sonra senin sayende birçok babakız çantası yapacaklardır. Duygular ve düşüncelerin yer yer insanın içini sızlattığı bu yazıları yazan hey duyguadamı, kalemine sağlık🤗

Bir Cevap Bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*

İletişim Formu

Aşağıdaki form alanına adınızı, email adresinizi ve mesajınızı yazarak bize ulaşabilirsiniz.

Gönderiliyor

©2019 Babalar.net

veya

Kullanıcı Bilgileriniz İle Oturum Açın

veya    

Bilgilerinizi Unuttunuzmu?

veya

Create Account