Öngörü Düzenler

Şu an oturduğumuz eve yaklaşık 5 yıl önce taşınmıştık. Üç kızımdan sonuncu henüz doğmamıştı, diğerleri de 3 ve 2 yaşındaydı. Bir gece, epey de geç bir saatte, üst komşudan bağrışma sesleri gelmeye başladı. Üst komşunun iki genç kızı vardı. Babaları da bir iki yıl önce ölmüştü. Anne ve iki kız yaşıyordu. Yeni taşındığımız için haklarında daha fazla bir bilgim de yoktu. Gelen sesler dayanılacak cinsten değildi. Annelerinin ne dediği pek duyulmuyordu ama kızların ne dediği sokağın başından duyulacak kadar netti: “Yeteeer, ya sen gideceksin bu evden ya da ben”, “Daha fazla gelme üstüme atarım kendimi”, “Ölmek istiyorum, ölmek istiyorum”, “Senden nefret ediyorum.” Düşünebiliyor musunuz? Bir kız annesine söylüyor bu cümleleri. Kızların biri hukuk, diğeri mühendislik öğrencisiydi, hangi söz hangisinden geliyordu bilmiyordum ama sözler anneye gidiyordu. Çok etkilendim bu kavgadan, o gece olaya müdahale etmemek için kendimi zor tuttum ve çok korktum daha kötü bir şey olacak diye. Bir süre sonra sesler azalarak kesildi. Ben ürkmüş bir halde “bir anne ile çocuk arasında ne yaşanmış olur ki bu noktaya gelinir” diye düşünmeye başladım. Bir cevap bulamadım ama şundan emindim: Her ne olursa olsun 20 yıl sonra kızlarımla böyle bir ilişkimin olmasına izin veremezdim. Bu çok kötü bir yaşlılık hayatından ve mutsuz bir ölümden öte bir şey değildi. Üstelik kızlarım da mutlu değildi. Aramızda nasıl bir çatışma olmuş ve ben bunu sürdürebilmiştim? O an bir karar aldım kendi kendime: Kızlarıma kendi istediklerimi dayatmayacaktım, onlara gidecekleri yolları ben göstermeyecektim, arkalarından yürüyüp kendi istedikleri yolda yürürken onlara destek olacaktım. Aramızda bir çatışma yaşanırsa, onların tercihine saygı gösterecektim. Aradan 5 yıl geçti ama bu olayın etkisi bende hiç azalmadı. Halen de aynı şekilde düşünüyorum. Mesela birisi piyano istedi ve geçen hafta derse başladı. Diğeri ise gitar istiyor. Ben de demiyorum ki, “ işte sen de piyanoya başla, beraber gidip gelirsiniz” vs. Belki çatışmalar buralardan başlıyor. Belki şimdi küçük olduğu için bana “hayır” diyemeyecek ama içinde bana karşı öfke tohumları serpilmeye başlayacak. Bu nedenle öngörmek lazım, ileride çocuklarımızla ilişkimizin, hatta torunlarımızla ilişkimizin nasıl olmasını istiyoruz? Bugün böyleyse bunun sonu nereye varabilir? Düşünün, öngörün, ona göre de çocuğunuzla ilişkinizi düzenleyin. Zira aile içi çatışmalar genellikle çocuklukta başlar.

Published in Genel
2 Yorum
  1. KaygılıBaba 5 ay önce

    Harika bir yazı. Umarım ebeveynler olarak bu çatışmalara engel olacak öngörülerde oluruz.

Bir Cevap Bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*

İletişim Formu

Aşağıdaki form alanına adınızı, email adresinizi ve mesajınızı yazarak bize ulaşabilirsiniz.

Gönderiliyor

©2019 Babalar.net

veya

Kullanıcı Bilgileriniz İle Oturum Açın

veya    

Bilgilerinizi Unuttunuzmu?

veya

Create Account